เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2569 ศาลรัฐธรรมนูญประชุมปรึกษาคดีที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 ส่งคำโต้แย้งของจำเลย นายเกียรติกุนทร์ สุขเนตร ในคดีอาญา หมายเลขดำที่ อ 2212/2568 และคดีหมายเลขแดงที่ อ 4427/2568 เพื่อขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 212 ว่า พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 120 เฉพาะในส่วนที่กำหนดให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของผู้กระทำความผิดเป็นเวลา 20 ปี ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 วรรคหนึ่ง หรือไม่

ศาลรัฐธรรมนูญมีมติโดยเสียงข้างมาก 7 ต่อ 1 วินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 120 เฉพาะในส่วนที่กำหนดให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของผู้กระทำความผิดเป็นเวลา 20 ปี ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 วรรคหนึ่ง

ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเสียงข้างมากจำนวน 7 คน ได้แก่ นายอุดม สิทธิวิรัชธรรม นายจิรนิติ หะวานนท์ นายนภดล เทพพิทักษ์ นายบรรจงศักดิ์ วงศ์ปราชญ์ นายอุดม รัฐอมฤต นายสุเมธ รอยกุลเจริญ และนายสราวุธ ทรงศิวิไล

ส่วนตุลาการเสียงข้างน้อย 1 คน คือ นายวิรุฬ แสงเทียน มีความเห็นว่า พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 120 เฉพาะในส่วนที่กำหนดให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งเป็นเวลา 20 ปี ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 วรรคหนึ่ง

ทั้งนี้ ศาลรัฐธรรมนูญได้ระบุเหตุแห่งการพิจารณาว่า ประเด็นที่วินิจฉัยในคดีนี้ คือการพิจารณาว่า บทบัญญัติของพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 120 เฉพาะในส่วนที่กำหนดให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของผู้กระทำความผิดเป็นเวลา 20 ปี ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 วรรคหนึ่ง หรือไม่

สำหรับพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 120 บัญญัติว่า ผู้ใดลงสมัครรับเลือกตั้งโดยรู้อยู่แล้วว่าตนเองขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามในการสมัครรับเลือกตั้ง ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปี ถึง 20 ปี และปรับตั้งแต่ 20,000-200,000 บาท พร้อมให้ศาลสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของผู้นั้นเป็นเวลา 20 ปี

ส่วนรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 26 กำหนดว่า การตรากฎหมายที่มีผลเป็นการจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคล ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ และหากรัฐธรรมนูญมิได้กำหนดเงื่อนไขไว้ กฎหมายนั้นต้องไม่ขัดต่อหลักนิติธรรม ไม่เพิ่มภาระหรือจำกัดสิทธิและเสรีภาพเกินสมควรแก่เหตุ ไม่กระทบต่อศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของบุคคล และต้องระบุเหตุผลความจำเป็นในการจำกัดสิทธิและเสรีภาพไว้อย่างชัดเจน